De clown

{c:intro: violen (ook in coupletten)}
#[C# f c# g# - f# c# g# - f c# g# - f c# g#]                                                
[Ab d# c g# - f# c g# - f c g# - d# c g#]
#[Ab d# c g# - f# c g# - f c g# - d# c g#]                                                
[C# f c# g# - f# c# g# - f c# g# - f] 

Hij was maar een [C#]clown, in 't wit en in 't [Ab]rood
Hij was maar een clown, maar nu is hij [C#] dood
Hij lachte en sprong, in 't felgele [Ab]licht
Maar onder die lach zat een droevig [C#]gezicht

{c:refrein}
{start_of_chorus}
De herinnering [C#]blijft [C#/G#]         [C#]aan die [C#/G#]clown met z'n 
[Ab]lach [Ab/Eb]         [Ab]
Hij heeft [Ab/Eb]alles ge[C#]geven [C#/G#]         [C#]tot de [C#/G#]laatste 
[Ab]dag  [Ab/Eb]         [Ab]
Niemand [Ab/Eb]kende de [C#]pijn [C#/G#]         [C#]van zijn [C#/G#]stille 
ver[Ab]driet [Ab/Eb]         [Ab]
Want er [Ab/Eb]was op het [C#]einde [C#/G#]         [C#]niemand die[C#/G#] hij 
ver[Ab]liet
{end_of_chorus}

Hij woonde alleen, in een wagen van hout
Hij was maar een clown, en zo werd hij oud
Z'n hoed was te klein, en z'n schoenen te groot
Hij was maar een clown, maar nu is hij dood

{c:refrein}

Op een avond, hij viel, net als elke keer
Het publiek lachte luid, maar voor hem was het uit
Hij was maar een clown, in 't wit en in 't rood
Hij was maar een clown, maar nu is hij dood

{c:refrein, herhalen ad infinitum}

293 De Clown
Ben Cramer

                 C
Hij was maar een clown
                   G
In 't wit en in 't rood
                 G
Hij was maar een clown
               C
Maar nu is hij dood

Hij lachte en sprong
In 't fel gele licht
Maar onder die lach
Zat een droevig gezicht

Refrein:
               C
De herinnering blijft
                      G
Aan die clown met z'n lach
                    G
Hij heeft alles gegeven
               C
Tot de laatste dag
                 C
Niemand kende de pijn
                  G
Van z'n stille verdriet
                      G
Want er was op het einde
                   C
Niemand die hij verliet

Hij woonde alleen
In een wagen van hout
Hij was maar een clown
En zo werd hij oud

Z'n hoed was te klein
En z'n schoenen te groot
Hij was maar een clown
Maar nu is hij dood

Op een avond, hij viel
Net als elke keer
Het publiek dat lachte luid
Maar voor hem was het uit

Hij was maar een clown
In 't wit en in 't rood
Hij was maar een clown
Maar nu is hij dood