Labs · werkende proef
Speel mee — de computer luistert mee
De computer luistert via je microfoon mee en zegt of je het akkoord goed pakt — inclusief wélke snaar niet meeklinkt. En een notenbalk die je noot voor noot afloopt. Geen schermafdruk: dit werkt echt, hier, nu. Pak je gitaar erbij.
Je microfoon staat uit.
Het geluid blijft op je eigen toestel — er wordt niets opgenomen en niets verstuurd. Werkt het niet goed? Leg je telefoon dichtbij de klankkast en zet muziek op de achtergrond uit.
De vijf waar bijna elk liedje mee begint.
Speel nu (1/5)
Em
Zet de microfoon aan, dan luisteren we of je dit akkoord goed pakt.
Kan dit eigenlijk wel, in een browser?
Korter dan je zou denken: ja, en zonder dat er iets naar een server gaat. Het geluid wordt op je eigen toestel geanalyseerd — er wordt niets opgenomen en niets verstuurd. Dat scheelt niet alleen privacy-gedoe, het scheelt ook de vertraging van een internetverbinding, en juist die vertraging maakt het verschil tussen een oefening en een ergernis.
De truc zit in de vraagstelling. “Welk van de honderd akkoorden hoor ik?” is een moeilijke vraag; daar lopen zelfs getrainde modellen op stuk, simpelweg omdat sommige akkoorden uit exact dezelfde tonen bestaan. “Speelt hij de Am die ik net gevraagd heb?” is een makkelijke vraag met één juist antwoord. In een oefening hebben we altijd die tweede vraag — wíj kozen het akkoord.
En omdat wij van elk akkoord de greep kennen (welke vinger op welke fret, dus welke noot op welke snaar), kunnen we verder kijken dan “klopt het akkoord”. We kunnen per snaar kijken of hij klinkt. Dat is precies waar een beginner op vastloopt: niet op het verkeerde akkoord, maar op die ene snaar die dof blijft onder een barré.
Wat het (nog) niet kan
- Ritme beoordelen. We horen wát je speelt, nog niet precies wannéér. Meespelen met een metronoom of een liedje is een volgende stap.
- Meerdere noten tegelijk uit elkaar houden. Bij de notenbalk gaan we uit van één noot per keer. Speel je een melodie terwijl er akkoorden onder doorlopen, dan kiest hij er één.
- Rumoer. Muziek op de achtergrond, een pratende tv of een tweede gitarist gooien roet in het eten — die tonen komen er gewoon bij binnen.
- Dode snaren met zekerheid aanwijzen. Snaren delen boventonen, dus een gedempte snaar kan meeliften op zijn buurman. De per-snaar-tip is een hint, geen oordeel.
🧪 Labs-proef. De herkenning draait volledig in je browser (eigen implementatie — de bekende bibliotheken hiervoor hebben een licentie die commercieel gebruik uitsluit). Deze pagina staat op noindex en verandert niets aan de live site. De volledige onderbouwing — welke technieken er zijn, wat ze kosten en wat we gemeten hebben — staat in docs/15-microfoon-herkenning.md.