Auld Lang Syne

ORUS 1: }
[C]For auld lang [G7]syne, my dear, for [C]auld lang [F]syne
We'll [C]take a cup o'[G7]kindness now, for [C]a_uld [G7]lang [C]syne.
{eoc}
{c:Verse 3:}
[C]We twa hae run a-[G7]bout the braes, And [C7]pu'd the gowans [F]fine;
(We two have run about the hillsides, and pulled the daisies fine)
We've [C]wan-dered mo-ny a [G7]wea-ry foot, sin'[Am]a_uld [G7]lang [C]syne
{soc}
{c:CHORUS 1: }
[C]For auld lang [G7]syne, my dear, for [C]auld lang [F]syne
We'll [C]take a cup o'[G7]kindness now, for [C]a_uld [G7]lang [C]syne.
{eoc}
{c:Verse 4:}
[C]And here's a hand my [G7]trusty fere, And [C7]gi's a hand of [F]thine,
(friend)
We'll [C]tak'a richt gude [G7]willie waught, for [Am]a_uld [G7]lang [C]syne
(good will/draft of ale)
{soc}
{c:CHORUS 1: }
[C]For auld lang [G7]syne, my dear, for [C]auld lang [F]syne
We'll [C]take a cup o'[G7]kindness now, for [C]a_uld [G7]lang [C]syne.
{eoc}
{c:Verse 5:}
And [C]surely ye'll be your [G7]pint-stoup, And [C7]surely I'll be [F]mine
(pine flagon of ale)
We'll [C]take a cup of [G7]kindness yet, [RALL]for the [Am]sake of [G7]auld lang [C]syne
{soc}
{c:Final CHORUS 2 REPEAT AL FINE:}
[C]For auld lang [G7]syne, my dear, for [C]a_uld lang [F]syne
We'll [C]take a cup o'[G7]kindness yet, for the [C]days [G7]auld lang [C]syne.
[C]For auld lang [G7]syne, my dear, for [C]a_uld lang [F]syne
We'll [C]take a cup o'[G7]kindness yet, for the [C]days [G7]auld lang [C]syne.
{eoc}

{c:END}
#Tabbed: IRonGuitar, Lelystad
{soh}Trivia (Wikipedia){eoh}
#Auld Lang Syne is een gedicht en lied van de Schotse dichter Robert Burns. De titel kan vertaald worden met ‘lang geleden’ of ‘vervlogen tijden’.

#Burns schreef naar eigen zeggen de tekst op uit de mond van een Schotse man en bewerkte het op de manier van oude Schotse balladen. (rond 1900) Mogelijk baseerde hij zich mede op een eerdere versie van Robert Ayton. Hij leverde er ook een melodie bij, al is dat niet de melodie die nu gebruikt wordt. Deze melodie is wereldwijd bekend, ook in niet-Engelstalige landen, en is over het algemeen bekender dan de tekst.

#Traditioneel wordt het lied gezongen bij de overgang van het oude naar het nieuwe jaar, in Schotland Hogmanay. De zangers staan daarbij in een kring; tijdens het eerste couplet houden zij elkaars hand vast, bij het tweede worden de armen in elkaar gehaakt en bij het derde beweegt de kring zich achtereenvolgens naar binnen en naar buiten. Met de emigratie van Schotten naar andere Engelstalige landen werd het lied, en daarmee ook de traditie, meegenomen.

#Het lied is melancholiek van aard en wordt, ook bij andere gelegenheden dan Nieuwjaar, wel gebruikt als afscheidslied. De tekst verwijst naar de herinneringen aan oude tijden, waaraan men gezamenlijk terugdenkt onder het genot van een goed glas.

#Ook in niet-Engelstalige landen als Japan, Taiwan, Korea en de Filipijnen wordt het lied gebruikt, onder andere bij gelegenheden als diplomeringsceremoniën en begrafenissen. In het Nederlands is het bekend geworden als Ik zeg u geen vaarwel mijn vriend. In Nederland is het ook bekend als melodie van het refrein van voetballied Wij houden van Oranje.